Cerkak 'Swara saka Sudut' nggambarake sawijining karyawan junior ing perusahaan arsitektur, Dita, sing nduweni ide-ide desain sing brilian nanging asring ora dianggep amarga dheweke isih anyar. Dita rumangsa frustasi nanging tetep nyoba nyampekake idene kanthi data lan visualisasi sing kuat. Pungkasane, ide Dita ditampa lan dianggep inovatif. Apa sing bisa dipelajari saka Dita babagan pentingnya 'proactive communication' lan 'data-driven presentation' ing lingkungan kerja profesional?