(Di tengah panggung, Nyi Ipah, seorang ibu muda, sedang menatap keluar jendela dengan tatapan kosong. Suaminya, Mang Jajat, masuk.) Mang Jajat: "Nyi, naha ngahuleng waé? Teu acan réngsé masak téh?" Nyi Ipah: (Tanpa menoleh) "Keun baé, Mang. Lapar mah keur urang duaan wé." Mang Jajat: "Ari Si Cikal jeung Si Bungsu kumaha? Iraha rék ngadahar? Barudak téh geus ti isuk can kararaban sangu." Nyi Ipah: (Menghela napas panjang) "Teu terang, Mang. Hayang mah tiasa waé nyangu mah. Tapi, béasna euweuh." (Mang Jajat terdiam, menunduk lesu.) Berdasarkan dialog di atas, bagaimana karakteristik Nyi Ipah dan Mang Jajat digambarkan secara implisit oleh penulis?