Pendahuluan
Sesorah, utawa pidato ing basa Indonesia, minangka salah sawijining katrampilan komunikasi kang penting. Ing budaya Jawa, sesorah ora mung dianggep minangka cara kanggo ngandharake gagasan, nanging uga minangka sarana kanggo njaga tata krama lan ngurmati wong liya. Sesorah asring digunakake ing acara-acara resmi, upacara adat, lan kegiatan masyarakat liyane.
Konsep Utama Sesorah
Sesorah minangka wicara ing ngarepe wong akeh kanthi tujuan tartamtu. Ing sesorah, ana sawetara unsur kang kudu digatekake:
- Pamikarsa (Audiens): Sapa sing ngrungokake sesorah.
- Tujuan: Apa kang dikarepake saka sesorah kasebut.
- Isi: Materi kang diandharake kudu relevan lan narik kawigaten.
- Basa: Basa kang digunakake kudu trep karo pamikarsa lan kahanan.
- Tata Krama: Etika lan sopan santun nalika sesorah.
Ana sawetara metode sesorah kang umum digunakake:
- Impromptu: Sesorah tanpa persiapan.
- Memoriter: Sesorah kanthi ngapalake teks.
- Manuscript: Sesorah kanthi maca teks.
- Extemporaneous: Sesorah kanthi persiapan nanging ora ngapalake teks.
Tuladha Ukara:
"Nuwun sewu, para rawuh kakung sumawana putri ingkang kinurmatan." (Artinya: Maaf, para hadirin pria maupun wanita yang saya hormati.)
Ukara iki asring digunakake kanggo miwiti sesorah minangka wujud pakurmatan marang para rawuh.
Analisis/Penerapan
Nalika nyiapake sesorah, penting kanggo nganalisis sapa pamikarsa lan apa tujuane sesorah. Contone, yen sesorah ditujokake kanggo para siswa, basa kang digunakake kudu luwih prasaja lan gampang dimangerteni. Yen sesorah ditujokake kanggo acara resmi, basa kang digunakake kudu luwih formal lan ngurmati.
Tuladha Penerapan:
Ing acara perpisahan sekolah, sesorah bisa ngemot pesen-pesen motivasi kanggo para siswa kang bakal ninggalake sekolah. Sesorah uga bisa ngemot apresiasi marang guru lan staf sekolah kang wis mbimbing para siswa.
Rangkuman
Sesorah minangka katrampilan penting kang kudu dikuwasani. Kanthi nguwasani katrampilan sesorah, kita bisa ngandharake gagasan kanthi efektif lan njaga tata krama ing masyarakat. Kanggo sesorah kang apik, kudu nggatekake pamikarsa, tujuan, isi, basa, lan tata krama.